[SPA]2nd Event-First Day-Charl

posted on 30 Jan 2015 00:25 by noirpoison in COMMUNITY
spa_1stday_banner
 
2nd event ~ First Day
 
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
 
ROOM 204
 
 
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
 

First Day

วันนี้อากาศแจ่มใส ความชื้นสัมพัทธ์32%

สดใสจนเขารู้สึกสดชื่น ถึงจะต้องนอนขลุกอยู่ในถุงนอนที่ศูนย์วิจัยมาสองสามวันได้แล้ว

จะว่าไปตั้งแต่ย้ายมาที่เมืองนี้เขายังไม่ได้สัมผัสสิ่งที่เรียกว่าเตียงเลยซักครั้ง

ถึงจะทำเรื่องเช่าอพาร์ทเมนต์แห่งหนึ่งที่มีเพื่อนแนะนำไว้แล้วก็เถอะ..

?

ชาร์ลลุกพรวดขึ้นมาจากพื้นใต้โต๊ะทำงาน มองเวลา สายมากแล้ว และเขามีนัดต้องไปเชคอินห้องที่ได้โทรไปจองไว้

หญิงสาวปลายสายที่บอกว่าเป็นผู้ดูแล ชื่อแคทรึเคทอะไรซักอย่างแจ้งว่าห้องที่เขาจะไปพักเป็นห้อ งเตียงสองชั้น นั่นหมายความว่าเขามีรูมเมท และต้องมีการแชร์พื้นที่ในห้อง

เขาควรไปจองที่ไว้ก่อน ความจริงแล้วข้าวของเขามีไม่เยอะนัก เสื้อผ้าก็มีแค่ชุดกาวน์สองสามชุดในเป้กับข้าวของนิดหน่อย

ทีมงานที่มหาลัยขอร้องให้เขามาทำงานให้ก่อนอย่างเร่งด่วน ชาร์ลเลยไม่มีเวลาจะเก็บข้าวของอะไรนัก

แต่ "เด็กๆ"ที่สำคัญของเขาต้องมีพื้นที่ที่ปลอดภัยและอยู่สบายที่สุด

ชาร์ล ดาร์วิล นักวิทยาศาสตร์ชื่อแสนคุ้นหู(แต่ไม่ใช่คนที่ปลูกถั่วหรอกนะ) ค่อยๆลำเลียงบางสิ่งจากตู้ปรับอุณหภูมิออกมาวางเรียงในลังอย่างทนุถนอม

วันนี้เอาไปแค่นี้ก่อนแล้วกัน..

ชาร์ลคิดพลางเหลือบมองนาฬิกา ใกล้บ่ายเต็มที่แล้ว วันนี้เขาอาจต้องกลับมาหมกตัวอยู่ห้องวิจัยต่ออีก รีบไปรีบกลับน่าจะดี

หรือเขาควรอยู่เป็นเพื่อนเด็กๆอีกซักคืน..เอาทิ้งไว้ที่ห้องที่มีรูมเมทแปลกหน้าที่แม้แต่เขาก็ไม่เคยเห็นหน้านี่มันก็อันตรายอยู่นะ...

โอเค..อาจจะไม่อันตราย แต่เขาก็เป็นห่วงนี่นา

ชาร์ลคิดอยู่จนเวลาล่วงเข้าบ่าย..แล้วก็ต้องรีบตาลีตาเหลือกนั่งรถไปที่อพาร์ทเมนต์ "สวีทพี" อย่างรีบร้อน

อพาร์ทเมนต์ขนาดกลาง มีสามชั้น ตั้งอยู่ห่างจากที่ทำงานของเขาประมาณ20นาทีถ้าเดินทางด้วยรถเมล์ มีป้ายรถเมล์อยู่ใกล้ๆนั้น รอบข้างเป็นเนินเขาและห่างจากนั้นเป็นป่าโปร่งที่เขาสามารถไปเดินเล่นได้ในวันอากาศดีๆ จากคำบรรยายของเพื่อนผู้แนะนำที่นี่มา

ฟังดูยอดเยี่ยมสำหรับการพักอาศัย แล้วค่าเช่าก็ไม่ได้แพงเกินไปด้วย

เสียอย่างเดียวคือเขาพลาดห้องเดี่ยวที่เล็งไว้ แต่ห้อง203ที่มีระเบียงก็ยังโอเค..

หวังว่ารูมเมทเขาคงเป็นคนน่ารักนะ..

(หวังว่า)

ชาร์ลเข้าไปถึงที่นั่นเกือบบ่ายสอง และหลังจากยืนเก้ๆกังๆถามทางกับแมว(จริงๆ)เขาก็พบออฟฟิศของผู้ดูแลอพาร์ตเมนต์ แม่สาวหน้านิ่งที่แนะนำตัวว่าชื่อเคท แธมป์ตันก็ให้เขาลงชื่อในสมุดเช็คอิน และแจ้งว่าเขาต้องอยู่ร่วมกับรูมเมทรวมสามคน

สามคน..ในเตียงสองชั้น? แปลว่าไม่ใครก็ใครต้องนอนร่วมเตียงเดียวกันสองคน

ชาร์ลแปลกใจนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก

คงคล้ายๆเตียงในหอพักมหาวิทยาลัยล่ะมั้ง..

ในสมุดเช็คอินตรงรายชื่อของห้อง204มีชื่อใครสักคนลงชื่อไว้แล้วก่อนเขา...

เอ...

เทอเรนซ์ ฮัมเมล?

ช่างเป็นชื่อที่ฟังดูอังกฤษเสียเหลือเกิน

สาวน้อยผู้ดูแลคนผมยาว ที่ภายหลังเขาถึงได้รู้ว่าเป็นคู่แฝดกับผู้ดูแลอีกคนที่ผมสั้นๆ(และบุคลิกต่างกันราวฟ้าเหว)

(อันที่จริงเขานึกว่าคนละเพศกันด้วยซ้ำ)

ได้ให้กุญแจห้องมาและพาดูส่วนต่างๆของอพาร์ตเมนต์

ที่นี่ห้องน้ำกับครัวเป็นแบบรวม...แต่ก็ไม่ได้ลำบากเท่าไหร่ โดยเฉพาะเรื่องครัว ชาร์ลทำอาหารแทบไม่เป็น ดังนั้นแค่มีไมโครเวฟและตู้เย็นก็เยี่ยมแล้ว แน่นอนว่าตู้เย็นก็ส่วนรวม และคงจะมีคนเริ่มเข้าพักก่อนเขาหลายคนแล้ว ดูจากที่มีข้าวของเขียนชื่อแปะไว้หราในตู้เย็น

จะว่าไปเขายังไม่ได้เตรียมของกินสำรองไว้..ยิ่งกว่านั้นพอเข้าห้องไปแล้วเจอเตียงเปล่าๆไร้หมอนและผ้าปูก็ทำให้ชาร์ลนึกขึ้นได้ว่านอกจากเสื้อผ้าและของรักของเขาแล้วตัวเองไม่ได้เตรียมอะไรที่ควรเตรียมเพื่อย้ายที่อยู่มาเลยซักอย่าง

และ(ส่วนหนึ่งของ)รูมเมทที่เจอมีเพียงกระเป๋าเสื้อผ้าหลายใบที่วางจองที่ไว้หน้าตู้เสื้อผ้าใบเล็ก ชาร์ลวางสัมภาระสุดหวงของตัวเองไว้บนโต๊ะทำงานพลางคิดว่าคงต้องออกไปช้อปปิ้งเสียแล้ว

หลังวิ่งตามรถเมล์ด้วยความเร็ว56km/hrและมานั่งหอบเหนื่อยบนเบาะนั่งข้างๆกลุ่มเด็กๆวัยมหาลัยที่น่าจะอยู่อพาร์ตเมนท์เดียวกับเขาแล้ว ชาร์ลก็เริ่มแนะนำตัวและทำความรู้จักกับเด็กสาวคนหนึ่งและเด็กหนุ่มอีกสอง..(และหมาอีกสองตัว)ได้ความว่า

เด็กสาวผมสั้นที่มีผ้าปิดตา(อาจจะเป็นแฟชั่นใหม่)ชื่อเลนเน่ เด็กหนุ่มที่ดูง่วงงุนตลอดเวลาชื่อหลุยซ์ และเจ้าของหมาน้อยทั้งสองตัวนั่นชื่อแอนดรูว์ ทั้งหมดนั้นอยู่ที่สวีทพีเหมือนเขาแถมสองในสามนั่นยังเรียนอยู่ที่มหาลัยที่เขาทำงานอยู่ด้วย

ทุกคนเป็นเด็กน่ารักและเป็นมิตร พวกเขาเลือกซื้อเครื่องนอนและของกินเข้าบ้านกันอย่างเพลิดเพลินจนแทบหอบกลับไม่ไหว ถ้าไม่ช่วยยกกันคนละไม้คนละมือ ถือว่าวันแรกในการเข้าพักอพาร์ตเมนต์สวีทพีนี่น่าประทับใจอยู่

ถึงเขาจะต้องกลับไปนอนถุงนอนที่ห้องวิจัยโดยยังไม่ได้พบหน้ารูมเมทตัวเองซักแว่บก็เถอะ

แต่ทั้งสองคนคงจะเป็นคนดีและน่ารักเหมือนกับเพื่อนร่วมอพาร์ตเมนต์ของเขา

หวังว่าน่ะนะ..

(ถึงแม้รูมเมทที่เขาพบอีกครั้งในวันที่3จะไม่น่ารักอย่างคาดไม่ถึงก็ตามเถอะ)

///////////////////////////////////////

ส่งเวนท์ล่ะะะะ 555+ นี่คือทำจากความทรงจำรางเลือนของการเข้าอพม.วันแรก ขุดไม่หวายยย

ปล. ของรักของหวงของลุงชาร์ลก็สาวๆพวกนี้ล่ะ /วิ้งง

 
Cr.อตก.เราเอง55+

Comment

Comment:

Tweet

........../พุ่งไปฉกพอน.ลุงชาว /โดนตีมือ
อ่านแล้ว ที่รู้สึกได้คือ พอน. อันดับหนึ่ง มากๆ ค่ะพี่
สมเป็นลุงชาว 55555555555555555
แล้วก็น่าจะเข้าใจว่าเกรซเป็นหนุ่มต่อไปนะคะ บ้าจริง(......)

#4 By ด้ะะะะะะ (110.171.92.39|110.171.92.39) on 2015-02-05 20:24

นี่ลุงคิดว่าเกรซเป็นผู้ชายจริงๆเหรอคะะะะะะะะะะะะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ บ้าเจรงงง ทำไมกัลลลล

#3 By กวิ้นกวิ้น (171.100.29.132|171.100.29.132) on 2015-01-31 09:05

ออกกำลังกายบ้างนะ แข็งแรงแล้วยังทำให้ไม่หลงลืม (...)

#2 By it's hard to describe on 2015-01-31 09:03

#1 By กวิ้นกวิ้น (171.100.29.132|171.100.29.132) on 2015-01-30 20:32